Communicatie In Het Gezin

Inhoudsopgave:

Communicatie In Het Gezin
Communicatie In Het Gezin

Video: Communicatie In Het Gezin

Video: Communicatie In Het Gezin
Video: Open communicatie in het gezin (deel 1) 2023, Juni-
Anonim

Communicatie in het gezin

"Het appartement ziet er slordig uit." Simpele zin - meerdere effecten. Hoe zou u deze zin begrijpen als deze van uw geliefde kwam? Een feit, een verwijt, een verfrissende toewijding aan chaos of een uitnodiging om op te ruimen?

Er zijn veel manieren om letterlijk iets in de "verkeerde nek" te krijgen. Om dit fenomeen tot op de bodem uit te zoeken, loont een excursie in de communicatietheorie.

navigatie

  • Lees verder
  • meer over het onderwerp
  • Advies, downloads & tools
  • Wat is communicatie
  • Wat er wordt gezegd, is niet altijd wat er wordt gehoord
  • Hoe kan ik berichten goed verpakken?
  • Houd je oren open - actief luisteren
  • "Ik zal je een verhaal vertellen …"

Wat is communicatie

Communicatie verwijst naar de uitwisseling van berichten tussen ten minste twee mensen. Er is een afzender (verzendt bericht) en een ontvanger (ontvangt bericht). De reactie van de ontvanger laat zien hoe en of het bericht werd begrepen. Mensen communiceren echter niet alleen met elkaar via taal (verbale communicatie), maar ook via lichaamstaal, stemgeluid of gedrag (non-verbale communicatie). De bekende psychotherapeut en communicatiewetenschapper Paul Watzlawick citeerde: “Je kunt niet communiceren.” Dat betekent dat stilte ook een boodschap is (bijvoorbeeld: “Ik heb nu rust nodig”). Het is dus onmogelijk om niets te 'zeggen' - gezichtsuitdrukkingen, gebaren en gedrag brengen constant boodschappen over - met of zonder gesproken woorden.

Wat er wordt gezegd, is niet altijd wat er wordt gehoord

Een ander aspect van communicatie is het zogenaamde voorbeeldige "vierorenmodel". Als gevolg hiervan zijn er symbolisch vier oren waarmee een persoon hoort - afhankelijk van de respectieve toegang:

  • Relatie-oor: concentratie op emotionele inhoud of iets 'persoonlijks' opvatten.
  • Zelfopenbaring oor: Aanname dat de afzender iets zegt, zich uitdrukt door zijn boodschap en zo iets onthult over zijn gezondheidstoestand. Bijvoorbeeld ook met betrekking tot gevoelens - of hij / zij boos is.
  • Beroepsoor: luister naar een verzoek of een verzoek van de andere persoon.
  • Sachohr: Dit ‘oor’ vestigt de aandacht op feiten en feitelijke niveaus (inclusief logische verbanden).

In dit model beweegt de spreker zich ook op vier niveaus, die betrekking kunnen hebben op de inhoud, zelfonthulling, relatie of aantrekkingskracht van een bericht. Op inhoudsniveau wordt feitelijke informatie overgebracht, op relatieniveau, afhankelijk van de uitdrukking, emotionele boodschappen (bijv. Woede).

Aan deze modellen is gemakkelijk te zien dat communiceren met elkaar niet eenvoudig is. Als het ‘oor’ en het communicatieniveau van de ‘afzender’ niet overeenkomen, zijn misverstanden vaak onvermijdelijk. Door de eigen vertrouwde communicatiepatronen in de gaten te houden, kan er kritisch naar worden gekeken. Bedenk zo nu en dan - ook samen - welke ‘oren’ of ‘overdrachtspatronen’ in jou de overhand hebben en welke alternatieve uitdrukkingen of percepties er zouden zijn. Profiteer ook van professionele ondersteuning: bv. Hoogwaardige communicatietraining.

Hoe kan ik berichten goed verpakken?

Welke reacties een bericht overbrengt, hangt onder meer af van de vraag of het congruent (coherent) is. Een congruent bericht komt overeen met wat er wordt gezegd, de toon, gezichtsuitdrukkingen en gebaren en is niet tegenstrijdig. Als iemand bijvoorbeeld zegt: "Ik ben erg blij", maar de toon klinkt verdrietig, dan lijkt dat niet erg overtuigend. Congruente, duidelijke boodschappen zijn ook nuttig bij ouderschap - vooral voor kleine kinderen die het verwarrend vinden als bijvoorbeeld de toonhoogte van de stem en wat er wordt gezegd niet overeenkomen. Kinderen accepteren eerder samenhangende berichten en hebben het gevoel dat ze serieus worden genomen.

Een ander gezichtspunt in communicatie zijn de zogenaamde ik en jij-berichten. Ik-berichten weerspiegelen je persoonlijke kijk en je eigen gevoelens vanuit het eerste persoonsperspectief, bijvoorbeeld: “Ik moet me nu concentreren en heb rust nodig.” Aan de andere kant zijn je berichten op jou gericht, bijvoorbeeld: “Je stoort nu. Zie je niet dat ik rust nodig heb?”Misschien was het niet de (bewuste) bedoeling van de ander om je te storen. Uw berichten herbergen het risico van beschuldiging, generalisatie en devaluatie. Ze halen ook vaak hun doel niet en dragen weinig bij aan constructieve conflictoplossing. Niet alleen kritiek - ook positieve dingen zoals erkenning of lof - bereikt de ander vaak beter verpakt in ik-berichten. Je moet deze theoretische principes van communicatie niet altijd 1: 1 volgen,omdat bepaalde zinnen in first-person-vorm erg onnatuurlijk kunnen klinken. Uiteindelijk hangt het af van de inhoud en hoe het wordt overgedragen (neutraal, verwijtend, beschuldigend, lovend, enz.). Soms loont het gewoon om na te denken over hoe je een zin wilt formuleren.

Houd je oren open - actief luisteren

Is het je ooit zo overkomen: je wilde iets vertellen en kon niet voorbij de eerste zin komen, omdat dit al een intense tegenreactie en een stortvloed van woorden bij de andere persoon uitlokt? Zelfs in gezinnen komt het voor dat luisteren niet vanzelfsprekend is - vooral als het gaat om gevoelige onderwerpen die onaangenaam kunnen zijn en mogelijk al een geschiedenis hebben (bijvoorbeeld slechte cijfers). Of het nu een kind of een volwassene is, als er interesse wordt gesignaleerd of geluisterd, is een echte uitwisseling van ervaringen, gedachten en gevoelens gemakkelijker.

Een korte samenvatting van wat de ander eerder zei (bijvoorbeeld: ik heb nu begrepen dat dit dat betekent …) toont actief, toegewijd luisteren. Het is bijzonder prettig om door te spreken met een idee of een oplossing te komen. Bij kinderen hangt dit natuurlijk af van persoonlijke ontwikkeling. Dit sluit echter niet uit dat opties gezamenlijk worden uitgewerkt of tips welkom zijn.

Ik zal je een verhaal vertellen …

Kinderen luisteren graag als hun ouders verhalen uit hun kindertijd vertellen. Opwindende verhalen ontstaan echter meestal spontaan, en de jongeren luisteren het liefst als de verhalen geen verhalen zijn met een "wijsvingereffect" maar eerder "levendige" verhalen (bijvoorbeeld: "Ik voelde ooit hetzelfde …").

Verhaaltjes voor het slapengaan zijn ook een leuk ritueel om naar bed te gaan. Hierin kunnen onder andere echte scènes en berichten vakkundig en opwindend worden verpakt of ze kunnen samen worden ontworpen (alternatief einde, enz.). Er zijn nu ook speciale sprookjes- en verhalenboeken voor gelegenheden (bijvoorbeeld voor een doktersbezoek) of voor problemen (bijvoorbeeld angsten). Hierbij moet u letten op de kwalificatie van de auteur en natuurlijk rekening houden met de individuele behoeften van uw kind.

Populair per onderwerp